کاروامیکو!!

COMING SOOOOOOOOOOOOONNNNNNNNNNNN!!

چه بارونی

چه احساسی

تو هم بارون رو می شناسی !

 

نوشته شده توسط کارو امیکو در جمعه بیست و دوم اردیبهشت 1391 ساعت 2:34 موضوع حرفهای من | لینک ثابت

کانال سوئز : کانال سو ئز

1385 | نويسنده: آقاي سيروس غفاريان |    کانال سوئز آبراهه‌ای کشتی‌رو به طول 166 کيلومتر است که دريای سرخ را به دريای مديترانه پيوند می‌دهد. کمترين پهنای اين کانال، 55 متر و کمترين ژرفای آن 12 متر است. اين کانال زير نظر فرديناند دولسپس، مهندس فرانسوی، از بندر سعيد تا خليج سوئز ساخته شد و در 17 نوامبر 1869 ميلادی پس از 11 سال کوشش هزاران کارگر گشايش يافت. اين کانال از سال 1875 زير فرمان انگلستان درآمد تا اين که در سال 1856 به فرمان جمال عبدالناصر، رييس‌جمهور فقيد مصر، ملی شد و تا 1957 بسته ماند. اين کانال يک‌بار ديگر به هنگام جنگ شش روزه‌ی عرب‌ها با اسرائيل در سال 1967 بسته شد و در ژانويه‌ی سال 1975 بار ديگر باز شد.   يک انديشه‌ی باستانی   فکر پيوند دادن دريای سرخ(ب حر احمر ) به دريای مديترانه از را کندن يک کانال (ترعه)، بسيار کهن است و به روزگار باستان باز می‌گردد . نخستين‌بار مصريان باستان در 1500 هزار سال پيش از ميلاد تصميم گرفتند که چنين کاری بکنند . نويسندگان کهن ستی اول( 1318-1294 پيش از ميلاد) را نخستين فرعونی می‌دانند که کوشش‌هايی در اين راه انجام داد. پس از او، رامسس دوم ( 1294-1322 پيش از ميلاد) و نخائوی دوم( 609-594 پيش از ميلاد) روی آن کار کرده‌اند. اما نخائو به دليل‌هايی که چندان روشن نيست، از اين کار دست کشيد. برخی از تاريخ‌نگاران از هزينه‌ی بالای انجام اين کار نوشته‌اند و برخی نوشته‌اند که مهندسان هنگام انجام کار دريافتند که سطح دريای سرخ از دلتای نيل و مصر بالاتر است و پنداشتند که چنان‌چه راه باز شود، آب شوردريا، رود نيل و مصر را به زير خود خواهد برد.   وقتی که داريوش هخامنشی مصر را در سده‌ی پنجم پيش از ميلاد تصرف کرد، از نزديک بندر کنونی اسماعيليه (در کنار دريای سرخ) کانالی حفر کرد که به شهر بوباستی می رسيد و از آن ‌ جا به يکی از شاخه‌های نيل می‌پيوست و از راه نيل به دريای مديترانه می‌رسيد . مسير کانالی که به فرمان داريوش ساخته شد و کانال سوئز کنونی تا درياچه‌ی تمساح يکی است، ولی مسير دو کانال از آن‌جا از هم جدا می‌شود. مسير کانال داريوش به سوی غرب می‌رود تا اندکی بالاتر از بوباستی به شاخه‌ی اصلی نيل می‌پيوندد. اما مسير کانال دو لسپس از درياچه‌ی تمساح رو به شمال تا بندر سعيد در ساحل دريای مديترانه ادامه می‌يابد.   هرودوت که طی سفر به مصر اين کانال را ديده درباره‌ی ويژگی‌ها و چگونگی کندن آن نوشته است :" فرزند پسامتيک، نکومس ( نخائو ) بود که در مصر سلطنت کرد. نخائو نخستين کسی بود که دست به کار کندن مجرايی شد که به دريای اريتره می‌رفت و پس از او داريوش پارسی کار کندن آن را ادامه داد. طول اين مجرا به اندازه‌ی چهار روز دريانوردی است. عرض آن را آن اندازه زياد گرفتند که دو کشتی جنگی با سه رديف پاروزن، که از روبه‌رو به هم می‌رسند، می‌توانند در آن دريانوردی کنند. آب آن از نيل می‌رسد. اين مجرا از جايی آغاز می‌شود که اندکی بالاتر از شهر بوباستی قرار دارد و از کنار پاتاموس، که از شهرهای عربستان است، می‌گذرد و به دريای اريتره منتهی می‌شود ... اين راه مستقيم‌ترين راه‌هاست ولی مجرا بسيار درازتر است، زيرا پيچ و خم زياد دارد. در زمان نکومس 120 هزار مصری برای کندن آن از بين رفتند. نکومس در جريان کندن مجرا از ادامه‌ی کار دست کشيد."   داريوش پنج سنگ نوشته در پيرامون خليج سوئز در جای کنونی شهر های سوئز، شالوف، سراپه ‌ اوم، تل المسخوته در 17 کيلومتری اسماعيليه به خط هيروگليف و ميخی از خود به يادگار گذاشت. اين سنگ نوشته ‌ ها را مصرشناسان در سال 1864 تا 1913 کشف و بررسی کردند . در سنگ نوشته ‌ای که کنار شهر سوئز پيدا شد، به فرمان داريوش اين گونه نوشته شده است :   " خدای بزرگی است اهورامزدا، که آن آسمان را آفريد، که اين زمين را آفريد، که مردم را آفريد، که شادی مردم را قرار داد، که داريوش را شاه کرد، که به داريوش شاه شهرياری را که بزرگ و دارای اسبان خوب و مردان خوب است، ارزانی فرمود. داريوش شاه گويد: من پارسی هستم از پارس مصر را گرفتم. فرمان کندن اين ترعه را دادم. از رودخانه‌ای به نام نيل که در مصر جاری است تا دريايی که از پارس می‌رود. پس از آن اين ترعه کنده شد، چنان‌که فرمان دادم و کشتی‌ها از مصر از ميان اين ترعه به سوی پارس روانه شدند، چنان‌که من می‌خواستم . "   کانال داريوش که دريای سرخ و رود نيل را به هم پيوند زد، از 514 تا 414 پيش از ميلاد بهره‌بداری می‌شد و کشتی ‌ های م لت‌های گوناگون از آن رفت و آمد می ‌ کردند. پس از آن که اسکندر مقدونی، مصر را تسخير کرد، يکی از جانشينان او به نام بطلميوس دوم در 250 پيش از ميلاد به بازسازی کانال پرداخت. در زمان حکومت تراژان امپراتور روم، اين مسير لايروبی شد. هنگامی که مسلمانان مصر را گشودند، کانال از گل ولای پر شده بود. عمرو بن عاص حاکم مصر به پاکسازی آن فرمان داد و از آن زمان اين ترعه به خليج اميرالمومنين معروف شد. اين آبراهه در سال 700 ميلادی به فرمان منصور عباسی ويران شد و پر گرديد.   آغازی ديگر از راهی ديگر   از زمان حکومت ناپلئون بناپارت، توجه دولت فرانسه به مصر به اين جهت افزايش يافت که زمامداران فرانسه در رقابت استعماری با انگلستان و روسيه می خواستند که از راه مصر و منطقه ‌ی خاورميانه خود را به هندوستان برسانند. ناپلئون قصد داشت کانالی در مسير کنونی کانال سوئز بسازد، ولی يک اشتباه مهندسی او را از اين کار بازداشت. بر پايه‌ی برآورد مهندسان در آن زمان، سطح دريای سرخ بيش از 10 متر از سطح دريای مديترانه بالاتر بود و ساختن کانال در اين شرايط بسيار هزينه‌بر و زمان‌بر به نظر می‌رسيد.   در زمان حکومت محمدعلی پاشا در مصر، فرديناند دولسپس، حفر چنين کانالی را به محمدعلی پاشا، پيشنهاد کرد. اما حاکم مصر به خاطر ترس از دولت بريتانيا به اين کار راضی نشد، زيرا از يک طرف دربار عثمانی نمی خواست داردانل و بسفور ديگری در مصر ايجاد شود و از جانب ديگر، لرد پالمرستون ، نخست وزير انگلستان به اين دليل مخالف حفر کانال بود که دست اندازی قدرت ‌ های اروپايی به هندوستان ، که بزرگترين مستعمره آن دولت بود، آسان می شد .   با مرگ محمدعلی پاشا و حکومت سعيد پاشا در 4 ژوئيه 1854 ، فرديناند دولسپس به اجرای طرح خود اميدوار شد، زيرا او با سعيد پاشا دوست بسيار صميمی بود. اين مهندس فرانسوی به رغم کارشکنی ‌ های دولت عثمانی و پالمرستون، در 30 نوامبر 1854 امتياز ساختن کانال و بهره‌برداری فرانسه را از آن برای 99 سال از سعيد پاشا دريافت کرد. سعيد پاشا برای ساختن کانال مبلغ شصت ميليون فرانک از فرانسه وام دريافت کرد .   فرديناند دولسپس نخستين ضربه کلنگ را در پنجم آوريل 1859 بر خاک پرت سعيد فرود آورد. بی‌درنگ بيست و پنج هزار کارگر کار کندن را آغاز کردند. در آن زمان وسايل مکانيکی پيشرفته وجود نداشت و انجام اين کار بزرگ به کارگران بسياری نياز داشت. از اين رو، برای سرعت در کار ، شمار کارگران به روزی چهل هزار نفر رسيد. بيشتر آن ‌ ها دهقانان پنبه ‌ کار مصری بودند و در جريان پيشرفت کار، نزديک يکصد و بيست هزار کارگر قربانی شدند. همچنين، بر اثر جذب بسياری از کشاورزان مصری به کار در کانال، توليد پنبه کاهش يافت و دولت مصر به ورشکستگی می رفت. از سوی ديگر ، دولت انگلستان نيز بر دولت مصر فشار آورد که اين امتياز را لغو کند . با وجود اين، فرديناند دولسپس با پشتگرمی ناپلئون سوم و ملکه اوژنی با به کارگيری وسايل مکانيکی به کار خود ادامه داد. اين مهندس توانست با بنيان‌گذاری شرکت " اونيورسال کانال سوئز " و گرفتن اعتباراتی به کار خود سرعت ب بخشد.   سعيد پاشا خديو مصر زنده نماند تا محصول امتيازی که به فرانسوی ها داده بود ببيند و در 18 ژانويه 1863 درگذشت. جانشين او اسماعيل پاشا که در فرانسه آموزش ديده بود ، به سياست سلف خويش ادامه داد و با شرکت اونيورسال کانال سوئز همکاری کرد. سرانجام ساختمان کانال سوئز در 17 نوامبر 1869 به پايان رسيد و در حضور امپراتور اتريش، وليعهد پروس و ملکه اوژنی از فرانسه گشايش يافت . بيش از يک ساعت شليک توپ در گوش فرديناند دولسپس و تماشاگران صدا می ‌ کرد و پيروزی يکی از بزرگترين مهندسان فرانسوی بر طبيعت و مشکلات سياست را اعلام می داشت. روز دوم کشتی زيبايی که ملکه فرانسه در آن جای داشت، پيشاپيش کشتی ‌ های ديگر در کانال به راه افتاد.   پيش از کندن و گشودن اين راه آبی، کشتی ‌ هايی که می ‌‌خ واستند از شمال اروپا يا ايالات متحده ‌ی آمريکا به خليج فارس و اقيانوس هند رهسپار شوند ، پس از طی سواحل آفريقا و گذشتن از دماغه ‌ی اميدنيک يک مسير 18 هزار کيلومتری را می پيمودند. اما پس از گشودن اين آبراهه ، فاصل ه‌ی بين شمال اروپا تا خليج فارس به ۹ هزار و سيصد کيلومتر کاهش يافت. مسير آن به طرف جنوب از پهنه باتلاقی درياچه ‌ی منزله می‌گذرد و در نيمه راه به درياچه ‌ی تمساح می رسد که شهر اسماعيليه بر ساحل آن است . اين کانال پس از شهر اسماعيليه در مسير خود به سوی جنوب به بحيره المره (درياچه ‌ی تلخ) و بندر توفيق می ‌ رسد.   انگلستان در کانال سوئز   راه دريايی تازه مسافت ميان لندن و بمبئی را پنج هزار مايل کمتر کرد و به همين دليل انگلستان را بر آن داشت که به هر صورت به کانال سوئز و مصر دست اندازی کند. از اين رو، هنگامی که در سال 1875 بر اثر بحران اقتصادی حکومت مصر به قرض خارجی روی آورد و يکصد و هفتاد و شش هزار سهم کانال سوئز را به فروش گذاشت . ديزرايلی ، نخست وزير انگلستان ، بخش زيادی از سهام را خريد و انگلستان سهامدار اصلی کانال شد. اسماعيل پاشا در برابر مشکلات خارجی و فشارهای دولت ‌ های انگلستان، عثمانی، فرانسه و همچنين مقروض شدن مصر، نتوانست کارها را داره کند و در 26 ژانويه 1879 استعفا کرد و پس از او فرزندش توفيق پاشا به حکومت رسيد.   در آن زمان دستگاه انگلستان در پی فرصتی بود که در مصر به صورت مستقيم دخالت کند. قيام ضد انگليسی يک افسر مصری به نام اعرابی پاشا ، بهانه را به دست انگلستان داد و در 15 سپتامبر 1882 قاهره را اشغال نمود و از آن زمان دولت مصر، قيمومت بريتانيا را پذيرفت و پذيرفت تا زمانی که دولت مصر نتواند آرامش را در کانال سوئز فراهم کند ، حفظ آرامش در پيرامون کانال برعهده نيروهای انگلستان باشد. در زمان سلطنت ملک فاروق، نخست وزير کشور مصر ، نحاس پاشا پذيرفت که انگلستان می تواند ده هزار سرباز و چهارصد هواپيما را در منطقه ‌ی کانال سوئز برای نظارت بر رفت و آمد کشتی ‌ ها در مسير کانال سوئز در پايگاه های پيرامون کانال نگهداری نمايد. اين موافقتنامه زمانی به امضا رسيد که چهارده سال از استقلال ظاهری مصر می گذشت ، ولی در عمل نيروهای انگليسی در مصر دارای پايگاه ‌ های بسياری بودند. بنابراين، در ان زمان دولت فرانسه که در ايجاد کانال سوئز سهم اصلی را داشت، از نظر نفوذ در مصر در درجه دوم بود و سلطه ‌ی انگلستان بر کانال سوئز چشمگير بود.   ملی‌شدن کانال سوئز   پس از تشکيل دولت اسرائيل، در زمان سلطنت ملک فاروق و نخست وزيری محمود فهمی نقراشی پاشا، تظاهرات ضد انگليسی در قاهره شدت گرفت و مردم از دولت درخواست نمودند که کانال سوئز را روی کشتی ‌ هايی که برای اسرائيل کالا می‌برند ، ببندند. ولی به خواست مردم توجهی نشد و محمود نقراشی ترور شد. زمانی که نحاس پاشا در 12 ژانويه 1950 به نخست وزيری رسيد، آن دولت به موجب تصويبنامه ‌ ای در 6 فوريه 1950 حمل چند کالا را به مقصد اسرائيل ممنوع کرد . از اين رو ، دولت اسرائيل در 10 ژوئيه 1951 عليه مصر به سازمان ملل شکايت کرد و شورای امنيت تحت تاثير دولت ‌ های بزرگ ، به ويژه انگلستان و ايالات متحده ‌ی آمريکا، اين کار مصر را محکوم کرد و به دولت مصر اخطار داد . در نتيجه اين تصميم سازمان ملل، تظاهرات ضد انگليسی بزرگی در قاهره و اسکندريه انجام شد. از آن‌جا که مردم احساس کردند ملک فاروق با سکوت خود در برابر محکوميت مصر در شورای امنيت نوعی هم سويی با انگلستان دارد ، در تظاهرات ی گسترده در اطراف قصر عابدين(مقر ملک فاروق) بی‌زاری خود را نسبت به ملک فاروق نشان دادند.   سرانجام در انقلاب 23 ژوئيه 1952 شورای افسران جوان به رهبری سرهنگ جمال عبدالناصر با هدف ريشه کن نمودن آثار نفوذ استعمار در مصر، رژيم سلطنتی را لغو و فاروق را از کشور بيرون کرد . سپس ، برای بهبود زندگی کشاورزان مصری تصميم گرفت که سد بزرگ آسوان را ايجاد کند. در سال 1954 دولت مصر با بريتانيا و ايالات متحده ‌ی آمريکا برای دريافت وام برای ساخت سد آسوان (سد العالی) وارد مذاکره شد. انگلستان که از منافع کانال سوئز سود می ‌ برد و حق عبور کشتی ‌ ها را می ‌ گرفت ، هيچ گونه کمکی به مصر نکرد و نماينده ‌ی مصر در واشينگتن مجبور شد که با نمايندگان بانک ترميم و توسعه برای گرفتن وام وارد مذاکره شود. جان فاستر دالس ، وزير خارجه آمريکا ، پس از مشورت با مقامات انگليسی، اظهار داشت که: " آمريکا با دادن وام از سوی بانک ترميم و توسعه به مصر مخالف است. "   تحت تاثير فشارهای دولت های غربی يوژن بلاک رئيس بانک بين المللی ترميم و توسعه اظهار داشت: " در صورتی به دولت مصر وام پرداخت خواهد شد که از جانب بانک بين المللی بودجه وام گيرنده (مصر) را تحت کنترل قرار دهد. ب رخی از روزنامه‌های آمريکا نيز نوشتند که نبايد گذاشت که دولت آمريکا و بانک بين المللی به " فرعون سرخ " (جمال عبدالناصر) که دوست مارشال تيتو و چوئن لای است وام داده شود. از اين رو، در 4 ژوئيه 1956 جمال عبدالناصر در سخنرانی تندی به دولت های غربی به شدت حمله کرد و در 26 ژوئيه 1956 به مناسبت چهارمين سال خروج ملک فاروق از مصر و پيروزی انقلاب اين کشور در ميدان محمدعلی گفت: " کانال سوئز به صورت دولتی در دولت درآمده است. اين شرکت که بيشتر سهام آن را انگلستان دارد، در سال 1955 صد ميليون دلار سود برده است و ما که بيش از يکصد و بيست هزار نفر برای حفر آن قربانی داده ‌ ايم فقط سه ميليون دلار عايدمان شده است. ما درصدديم که حقوق از دست رفته خود را از حلقوم دولت ‌ های بزرگ بيرون کشيم و با پولی که از درآمد کانال به دست می ‌ آوريم، سد عالی آسوان را بسازيم. " سپس متن قانون ملی شدن کانال سوئز را برای جمعيت هيجان زده خواند .   لشکرکشی برای سوئز   پس از ملی شدن کانال سوئز دولت ‌ های فرانسه و انگلستان موجودی ‌ مصر را در کشورهايشان مسدود کردند. نخست وزير انگليس و نخست وزير فرانسه درصدد دخالت نظامی در مصر و منطقه کانال شدند. کوشش‌های سياسی برای قانع کردن دولت مصر به جايی نرسيد. دولت ‌ های فرانسه و انگلستان در 31 ژوئيه 1956 اتباع خود را از مصر خارج کردند. نشست‌های شورای امنيت نيز برای حل قضيه کانال سوئز به جايی نرسيد و در اين مدت شوروی به رهبری خروشچف در همه‌ی نشست‌های شورای امنيت قطعنامه ‌ های ضد مصر را وتو کرد.   در 29 اکتبر 1956 ، اسرائيل ب ا اشاره دولت ‌ های غرب ی به صحرای سينا يورش آورد و تا ساحل شرقی کانال پيش رفت . در 30 اکتبر دولت ‌ های فرانسه و انگلستان به بهانه ‌ی حفظ امنيت در منطقه ‌ی کانال اعلام کردند که به ناچار به مصر حمله نظامی می‌کنند . در اول نوامبر 1956 حمله‌ی هوايی فرانسه و انگلستان به مصر انجام شد و نيروی دريايی انگلستان و فرانسه در ساحل مصر نيرو پياده کرد. اين رويداد را در تاريخ معاصر مصر به عدوان الثلاثی ( يورش سه گانه ‌ی اسرائيل ، انگلستان و فرانسه) می‌شناسند .   دفاع همه جانبه مردم مصر در برابر بيگانگان قهرمانانه بود. در 4 نوامبر 1956 نيروهای انگليس دچار تلفات زيادی شدند. در اين ماه چرخش سياسی آمريکا و اولتيماتوم خروشچف به فرانسه و انگلستان مسير جنگ را دگرگون کرد . آمريکا اعلام کرد که اگر فرانسه و انگليس عمليات جنگی را متوقف نکنند، دولت ايالات متحده در رابطه ‌ی خود با آن دولت ‌ ها تجديدنظر خواهد کرد. خروشچف رهبر شوروی نيز دولت ‌ های فرانسه و انگليس را تهديد به حمله اتمی کرد. بنابراين، قطعنامه ‌ی آتش بس و خروج نيروهای اسرائيلی، فرانسوی و انگليسی با پشتيبانی دولت شوروی در ششم نوامبر در شورای امنيت صادر شد و متجاوزان را وادار کرد که خاک مصر را به سرعت تخليه کنند.   باز و بسته شدن   بعد از بحران 1956 که مدتی کانال به خاطر عمليات جنگی بسته شد، کانال سوئز بار ديگر در جريان جنگ شش‌روزه‌ی عرب‌ها با اسرائيل در سال ۱۹۶۷ بر اثر غرق شدن ماشين‌های جنگی در آب های کانال برای زمانی دراز بسته شد. تا آن که در زمان رياست جمهوری سادات، در جريان جنگ رمضان و ساختن پل روی کانال سوئز و گذر کردن نيروهای مصری از آن و نفوذ در صحرای سينا، چون مرکز ثقل عمليات جنگی روی آب ‌ های کانال سوئز بود، کانال به مدت زيادی بسته شد تا آن که با کمک کشورهای بزرگ و اقدام دولت سادات برای رفت و آمد کشتی ها، پس از لايروبی و کوشش بسيار برای بيرون کشيدن کشتی های غرق شده، اين کانال باز شد و تاکنون باز است است و کشتی ‌ های کشتی‌های تا 150 هزار تن می‌توانند با دادن حق العبور به دولت مصر از اين آبراهه مهم جهانی، می‌گذرند . وزارت انرژی ايالات متحده‌ی آمريکا اين آبراه را يکی از چند گلوگاه(چک‌پوينت) جغرافيايی جهان دانسته که بر جريان نفت در جهان بسيار اثر گذار است.   در گذر زمان   سده‌ی 5 پيش از ميلاد، به فرمان داريوش بزرگ دريای سرخ از راه نيل به دريای مديترانه پيوند خورد.   1799 ميلادی، ناپلئون، فرمان‌روای فرانسه، به مصر لشکر کشيد و فرمان بررسی برای ساختن کانال را داد.   9 نوامبر 1805 ، فرديناند دولسپس ، مهندس طراح کانال سوئز، در پاريس به دنيا آمد.   7 نوامبر 1854 ، دولسپس وارد مصر شد .   30 نوامبر 1869 ، قرارداد ساختن کانال سوئز با دولت محمد سعيد پاشا بسته شد.   17 نوامبر 1869 ، کانال سوئز گشايش يافت و زير نظر شرکت فرانسوی اداره شد .   25 نوامبر 1875 ، انگلستان 44 درصد سهام شرکت کانال سوئز را خريد.   25 آگوست 1882 ، انگلستان اداره‌ی کانال را به دست گرفت.   26 ژ انويه 1956 ، کانال به فرمان جمال عبدالناصر ملی گرديد .   5 نوامبر 1956 ، فرانسه، انگلستان و اسرائيل، منطقه‌ی کانال سوئز را اشغال کردند.   24 نوامبر 1956 ، مجمع عموم ی سازمان ملل متحد از متجاوز ا ن خواست از خاک مصر بيرون بروند.   29 اکتبر 1956 ، اسرائيل ب ا اشاره دولت ‌ های غرب ی به صحرای سينا يورش آورد.   30 اکتبر 1956 ، انگلستان و فرانسه نظارت بر کانال را به دست گرفتند.   22 دسامبر 1956 ، اداره‌ی کانال به مصری‌ها بازگردانده شد.   5 ژوئن 1967 ، کانال در پی جنگ عرب‌ها و اسرائيل بسته شد.   10 آوريل 1975 ، کانال سوئز بازگشايی شد.   درباره‌ی طراح کانال سوئز   فرديناند دولسپس در 9 نوامبر 1805 در يک خانواده اشراف ی وابسته به دربار فرانسه در پاريس به دنيا آمد. عمويش به سبب آن که خدمات ی به لوی ی شانزدهم کرده بود، لقب کنت گرفت و در زمره اشراف زاده ‌ ها درآمد. فرديناند نيز مانند پدر و عمويش به دربار فرانسه راه يافت و سپس وارد وزارت خارجه فرانسه شد و به عنوان سرکنسول عازم کشورها ی شمال آفريقا که مستعمره فرانسه بودند، گرديد. او ط ی سفرها ی بسيار به الجزاير، تونس و سپس مصر با سعيد پاشا خديو آن کشور آشنا شد .   او به تاريخ مصر آگاه ی کامل داشت و م ی دانست که در روزگاران باستان از زمان فرع و ن ‌ ه ا دريا ی سرخ را به يک ی از شاخه‌های رود نيل پيوند زده و از اين راه دريا ی سرخ را به دريا ی مديترانه متصل کرده بودند. فرديناند دولسپس وقت ی که وارد مصر شد در س ی نوامبر 1854 قرارداد ساختن کانال را با خديو مصر امضا کرد و اين کانال را از بندر سعيد تا بندر سوئز در خليج سوئز به کوشش هزاران کاگر مصری ساخت.   فرديناند دولسپس پس از به پايان رساندن کانال سوئز به فرانسه بازگشت و در سال 1879 از سوی مجمع جغرافيای ی پاريس برای ساختن کانال پاناما ، که اقيانوس اطلس و دريا ی کارائيب را به اقيانوس آرام پيوند می‌دهد، فراخوانده شد. او کار ساختن کانال پاناما را در سال 1881 آغاز کرد که هشت سال ادامه داشت. در جريان کار بر اثر ولخرج ی زيردستان دولسپس، شرکت ساخت کانال به ورشکستگ ی کشيده شد . همچنين بر اثر شيوع بيمار ی ، شمار زياد ی از کارگران مردند. از اين رو، دولت فرانسه در سال 1888 فرديناند دولسپس و همکارانش را محاکمه کرد و کس ی که پيش از اين محبوب ‌ ترين مهندس فرانس وی بود، به پنج سال زندان محکوم شد. هر چند دولت فرانسه اين حکم را اجرا نکرد ، روح فرديناند دولسپس از آن حکم آزرده شد و در 7 دسامبر 1894 در بدبخت ی درگذشت.   منبع:   1 . جواهر کلام، علی. تاريخ مختصر مصر و خاند ان محمدعلی پاشا . شرکت مطبوعات، تهران.   2. قائم مقامی ، جهانگير . مجله ‌ی بررسی‌های تاريخی ، مقاله‌ی درباره سنگ نوشته‌های داريوش در ترعه نيل. انتشارات ستاد ارتش، تهران 1350 . اين مقاله را بخوانيد ...   3. لوتسکی . تاريخ عرب در قرون جديد . ترجمه ‌ی پرويز بابايی . انتشارات سپهر، تهران 1349   4. امامی ، حسام الدين . کتاب سال کيهان سال ، مقاله‌ی شرح زندگی جمال عبدالناصر ، انتشارات کيهان 1350   5. فونتن ، آندره . جنگ سرد . ترجمه ‌ی عبدالرضا هوشنگ مهدوی . نشر نو، تهران 1366 .

 

نوشته شده توسط کارو امیکو در سه شنبه دوازدهم مهر 1390 ساعت 16:50 موضوع حرفهای من | لینک ثابت

سلام به همه دوستانی که این مدت این وبلاگ رو دنبال می کردند

سال گذشته روز ۲۳ شهریور بود که به همراه یکی از دوستانم تصمیم گرفتیم که یک وبلاگ جداگانه  برای خودممون درست کنیم و  من هم فکر کردم و اسمی بهتر و باحال تر از کاروامیکو!! پیدا نکردم ،حالا از آن روز ۳۶۶!‌روز می گذره

فعالیتم تو این وبلاگ یه ذره کم بود ولی بازم چند تا دوست وبلاگ نویس خوب پیدا کردم

المپیک گوانجو رو لحظه به لحظه گزارش کردم و سال نو رو هم با دوستان و خوانندگان این وبلاگ جشن گرفتم

امیدورام تو این سال جدید بتونم مطالب آموزنده و جالب و البته حرف های خودم رو براتون بذارم

ممنون از همه شما که یک سال منو همراهی کردید

تولدت مبارک کاروامیکو!!!!!!!!!!

‌‌‌‌Buon Compleano caro amico

همه شما یک کاروامیکو!! هستید

 

نوشته شده توسط کارو امیکو در پنجشنبه بیست و چهارم شهریور 1390 ساعت 13:53 موضوع حرفهای من | لینک ثابت

 

 

کلکسیون جواهرات استفان وبستر (Stephen Webster )، با نام گناهان کبیره، در لندن برگزار شد. این مجموعه شامل ۷ مدل انگشتر است که هر یک از آنها نماد یکی از هفت گناه کبیره می باشد.
کلکسیون جواهرات استفان وبستر (Stephen Webster )، با نام گناهان کبیره، در لندن برگزار شد. این مجموعه شامل ۷ مدل انگشتر است که هر یک از آنها نماد یکی از هفت گناه کبیره می باشد.
اوایل عصر مسیحیت، راهبی یونانی به نام اواگریو دُ پونتو فهرستی از هشت گناه کبیره ارائه داد تا تمایلات منفی اصلی انسان را تعریف کند. ارتکاب هرکدام از این گناهان، می‌توانست انسان را به جهنم محکوم کند. پاپ گرگوری اولین تغییرات را در قرن شانزدهم در فهرست گناهان کبیره داد و فهرستی هفتگانه و رسمی از این گناهان منتشر کرد. در فهرست او، «اندوه» دیگر گناه محسوب نمی‌شد و جایش را به «تنبلی» داد.

این گناهان عبارتند از : تکبر (Pride)، طمعکاری (Greed)، شهوت (Lust)، حسادت (Envy)، خشم(Wrath)، شکم پرستی (Gluttony) و تنبلی (Sloth) .

هفت گناه کبیره از موضوعات مورد علاقه در وعظ و خطابه‌ها، نمایشنامه‌های اخلاقی و هنر اروپای قرون وسطا بوده‌است.

 

 

نوشته شده توسط کارو امیکو در سه شنبه پانزدهم شهریور 1390 ساعت 13:9 موضوع حرفهای من | لینک ثابت

همه آن چیزهایی که باید درباره پرندگان خشمگین بدانیم

دیگر کمتر کاربر و گیمری پیدا می‌شود که نسخه‌ای از بازی پرندگان خشمگین را بر روی تلفن همراه خود نصب نکرده و یا بر روی رایانه خود آنرا تجربه نکرده باشد.

بهمین دلیل نشریه آسیا تصمیم گرفته است که یک پرونده از این بازی و تاریخچه آن و سایر نکاتی که شاید برای علاقمندان این بازی جالب باشد را در پرونده‌ای جمع و جور تقدیم خوانندگان خود بکند.

 داستان بازی:

داستان بازی در نوع خود بسیار جالب است شما در نقش پرندگانی ظاهر می‌شوید که تخم مرغهای شما توسط چند خوک بدطینیت دزدیده شده و شما نیز با تمامی بستگان خود که شامل انواع پرنده می‌شود برای آزاد کردن تخم مرغهای خود و از بین بردن این حیوانات بد جنس به آنها حمله می‌کنید.

هر چقدر که شما بتوانید با تعداد کمتری پرتاب ،خوکها را از بن ببرید دارای امتیاز بالاتر و در نتیجه ستاره های بیشتری خواهید بود که به ارتقاء امتیاز و رتبه شما در بین دوستان خود کمک فراوانی خواهد کرد.

برای این کار ،شما باید با استفاده از منجنیق ،پرندگان خود را به سوی ساختمان‌های نامتعادل خوک ها پرتاب کنید تا بتوانید تخم مرغهای دزدیده شده خود را پس بگیرید.

انواع پرندگان:

شما در بازی دارای چند نوع پرنده خواهید بود:

پرنده قرمز :دسته اول پرنده ها که به رنگ قرمز بوده و در حقیقت نماد بازی پرندگان خشمگین نیز است فقط به صورت مستقیم حرکت می‌کند و البته بعدها برادر بزرگترش هم به جمع او اضافه می‌شود که به مراتب ویرانگر‌تراست.

پرنده آبی:این پرنده که کوچک‌ترین پرنده در میان هم نوعان خود است در هنگام پرتاب ،با اشاره انگشت شما به ۳ قطعه تقسیم شده و در نتیجه خسارت بیشتری وارد می‌کند.

پرنده زرد:این پرنده نیز همانند پرنده قرمز می باشد با این تفاوت که با اشاره شما سرعت خود را بیشتر کرده و در نتیجه خسارت بیشتر نسبت به پرنده قرمز وارد می‌کند و بسیار مناسب برای ساختمان‌های چوبی است.

پرنده سیاه:که می‌توان آن را خطرناک‌ترین پرنده دانست مانند بمب هیدروژنی عمل کرده و شما باید آنرا مانند بمب بر روی عمارت خوک‌ها پرتاب کنید که بعد از چند ثانیه منفجر می‌شود که باعث تخریب کلی خواهد شد.

پرنده سفید:این پرنده به وسیله تخم خود باعث صدمه دیدن عمارت خوک‌ها می‌شود و به محض اشاره شما تخم خود را رها می‌کند و بهتر است این پرنده در ارتفاع پایین عملیات خود را انجام دهد تا خود پرنده نیز مفیدتر باشد.

پرنده بومرنگی:این پرنده را که در ادامه بازی شما باید آنرا از قفس آزاد کنید تا به لشگریان شما بپیوندند دارای حرکت بوم رنگی است به این صورت که با اشاره شما به صورت بوم رنگ حرکت بازگشتی داشته و به بسوی شما بازمیگردد و به درد مکانهای می خورد که تخریب آن به صورت مستقیم ممکن نباشد.

دشمنان این پرندگان که همان خوکها باشند هر چقدر که دارای تجهیزات جانبی همانند کلاه خود باشند شما باید دفعات بیشتری به آنها آسیب وارد کنید تا از بین بروند و معمولا در آخر هر فصل شما باید خوکی با تاجی بر سر را از بین ببرید که بسیار مشکل خواهد بود.

هر چقدر که شما بتوانید با تعداد کمتری پرتاب، خوک‌ها را از بین ببرید دارای امتیاز بالاتر و در نتیجه ستاره‌های بیشتری خواهید شد. البته در این میان نباید نقش تخم‌مرغ‌های طلایی را از یاد ببرید.

در بازی یک سری تخم مرغ طلایی هم مخفی شده است که شما با یافتن آنان دارای  امتیاز بالاتر و اچیومنتهای بیشتری خواهید بود.

این بازی برای نخستین بار در سال ۲۰۰۹ توسط شرکت رویو تولید و توسط شرکت چیلینگو به بازار عرضه شد که در اواخر سال ۲۰۱۰ ،شرکت رویوی خود به صورت مستقل تولید و توزیع بازی را بر عهده گرفته است.

چند نکته درباره پرندگان خشمگین که نمی دانستید:

- تیم سازنده پرندگان خشمگین از ۴ نفر تشکیل شده است و ساخت و ارائه اولین نسخه آن به کمپانی توزیع کننده در حدود ۸ ماه به طول انجامید.

- هزینه ساخت این بازی در حدود ۷۰ هزار یورو برآورد شده است.

- از معروفترین طرفداران بازی پرندگان خشمگین می‌توان به دیوید کامرون نخست وزیر انگلستان، پل گاسکوئین، کیلی مینگو و جان هام اشاره کرد.

- تاکنون از این بازی هفت میلیون نسخه فقط در پلاتفرم آیفون به فروش رسیده است.

- بازی Angry Birds ویژه شبکه های اجتماعی گوگل پلاس و فیس بوک در امسال ارائه شده و ارائه خواهد شد.

- شرکت توسعه دهنده این بازی به نام Rovio Mobile تاکنون در حدود ۵۰ بازی تولید کرده است که بدون شک پرندگان خشمگین موفقترین آنان به حساب می‌آید.

- نسخه آزمایشی بازی پرندگان خشمگین برای پلاتفرم آندروید در عرض ۳ هفته بیش از یک میلیون بار بارگذاری شد.

- در حدود ۲۰ نوع اسباب بازی مختلف از پرندگان خشمگین در سال ۲۰۱۱ عرضه خواهد شد.

- از پیتر وسترباکا سخنگوی رسمی شرکت Rovio Mobile با لقب  ”تخم مرغ خوار” یاد می‌شود.

- البته این بازی مخالفانی نیز دارد که با عنوان Rovio Killer فعالیت می‌کنند و جالب است بدانید تعدادی از آنان

آزمایش کنندگان بازی‌های این شرکت هستند.

پرندگان خشمگین در راه سینما

میکائیل هد رئیس اجرایی شرکت در گفتگو با مجله سرگرمی ورایتی گفت که این شرکت و چندین شرکت هالیوودی در حال مذاکره هستند تا این بازی به یک داستان سینمایی بدل شود  و البته  تریلر شبیه سازی شده سینمایی آن که خود شرکت فنلاندی آنرا تولید کرده است در یوتیوب بیش از ۵ میلیون بازدید داشته است.

دلیل درگیری همیشگی پرندگان خشمگین با خوک ها!

در فیلم کوتاه دو ونیم دقیقه‌ای که اخیرا بر روی یوتیوب قرار گرفته، پرندگان خشمگین در نهایت برای مذاکره با خوک‌های بدذات به پای میز مذاکره  می‌آیند تا نهایتا شاید این مخامصه پایان یابد و میلیون‌ها دلار هزینه‌ای که مردم بی‌گناه برای خرید این بازی می‌پردازند، به هدر نرود.

اما در این فیلم می‌بینیم که پس از یک مکالمه کوتاه دوباره جنگ بین این دو از سرگرفته می‌شود و حتی این بار شدیدتر به پر و پای هم می‌پیچند.

این ویدیو به نام) Erez Nehederet زبان عبری) که به معنی کشور شگفت‌انگیز است به عنوان یک کلیپ تبلیغاتی در کشور اسرائیل نمایش داده شده است و حتی برخی آن را دارای معانی سیاسی از جمله نبرد مبارزان فلسطینی و لبنانی با اسرائیل مرتبط دانسته‌اند و البته با توجه به اسراییلی بودن آن نمی‌توان این ایده را نادیده گرفت.

البته اگر این ایده درست باشد تنها چیزی که در شناسایی طرفین به مبان می‌آید این است که پرندگان خشمگین فلسطینی‌ها و لبنانی‌ها هستند که قصد دارند تخم مرغ و مهمترین چیز خود را که همان سرزمین فلسطین است، از دست خوک‌ها که همان اسرائیلی‌ها باشند آزاد کنند و البته اینجا تعیین مصداق تخم‌مرغ باز هم مساله‌ساز می‌شود..!،  تا نظر شما خوانندگان عزیز چه باشد؟

لوازم جانبی!

به تازگی فروشگاه اسباب بازی پرندگان خشمگین راه‌اندازی شده است که دارای درآمد یک میلیون دلاری در ماه بوده است.

نکته جالب در باره این بازی این است که شما هر چقدر در بازی پیشرفت کنید و تنوع پرندگان خود را افزایش دهید در هوم اسکرین بازی ، آن پرندگان به پرواز درمی آیند

خوب: صداگذاری عالی ،گرافیک بسیار خوب و روان ،طراحی بسیار خوب پرندگان و خوکها ،تنوع مراحل و بروز رسانی منظم

بد:نقطه ضعف خاصی در بازی وجود ندارد.

این بازی در ۳ نسخه و داستان مختلف برای بسترهای آیفون ،اندروید ،سیمبیان ،WebOs و رایانه های شخصی در دسترس است  ودر پلاتفرم آیفون دارای بیشترین تنوع مراحل و در رایانه‌های شخصی دارای تنوع کمتری است.

نویسنده:مهدی صحافی                             

Editor@Farnet.ir   

 

نوشته شده توسط کارو امیکو در جمعه یازدهم شهریور 1390 ساعت 14:48 موضوع حرفهای من | لینک ثابت

 

هفته پایانی ماه مبارک رمضانه

روزهای آخر

فرصت های آخر

التماس دعا دوستان عزیز

 

نوشته شده توسط کارو امیکو در شنبه پنجم شهریور 1390 ساعت 18:52 موضوع حرفهای من | لینک ثابت

 

 

نوشته شده توسط کارو امیکو در دوشنبه سی و یکم مرداد 1390 ساعت 13:24 موضوع حرفهای من | لینک ثابت